Mevcut canlı virus aşılarının HIV-ile enfekte çocuklarda kullanımına ilişkin veriler kısıtlıdır, fakat BCG ve kızamık aşılarından sonra komplikasyonlar ortaya çıktığı bildirilmiştir. Aşırı derecede bağışıklık yetersizliği olan bir çocukta kızamık aşısından bir yıl sonra aşı ile ilişkili kızamık pnömonisi olgusu bildirilmiştir. HIV-ile enfekte semptomatik çocuklarda %40’a varan ölümler dahil ağır kızamık bildirimleri olduğu için asemptomatik fakat ağır bağışıklık yetersizliği olmayan ve asemptomatik olan çocuklar da dahil HIV ile enfekte çocuklara çoğu durumda (MMR olarak) kızamık aşısı yapılması önerilmektedir. Uygun bağışıklık yanıtı alabilme olasılığını artırmak için aşı 12 aylık ve üzerindeki çocuklara uygulanmalıdır. Bir kızamık salgını durumunda, aşı 6-9 ay gibi daha küçük yaşlarda da verilebilir ancak bunu 12. aydaki rutin olarak önerilen doz (veya ilk dozdan 1 ay [28 gün] sonraki bir doz) izlemelidir. 12. aydaki aşılamadan sonra serokonversiyonu mümkün olduğunca çabuk indüklemek için ikinci doz 1 ay [28 gün] gibi erken bir süre sonra uygulanabilir. Ancak, düşük CD4+ T lenfosit sayısı ya da toplam dolaşımdaki lenfosit sayısının azlığı olarak tanımlanan aşırı derecede bağışıklık yetersizliği bulunan HIV enfeksiyonlu hastalarda kızamık aşısı yapılmamalıdır.

Potansiyel riskler ve yararlar tartıldıktan sonra, asemptomatik ya da hafif semptomlu HIV-ile enfekte ve yaşa spesifik CD4+ T-lenfositi %25 ya da daha üzerinde olan çocuklara suçiçeği aşısı uygulanması düşünülebilir.* Asemptomatik ya da semptomatik HIV enfeksiyonu bulunan çocuklara DTaP, IPV, hepatit B ve Hib konjuge aşıları gibi diğer rutin olarak önerilen çocukluk aşıları da, önerilen aşı takvimine uygun olarak yapılmalıdır. HIV-ile enfekte kişilere her yıl grip aşısı yapılması önerilmektedir. Yaşa ve aşıya spesifik önerilere dikkat edilmesi kaydıyla pnömokok aşısı da endikedir. Rutin aşılamaların çocukların HIV RNA viral yükü üzerindeki etkisine ilişkin veriler kısıtlıdır. Erişkinlerdeki bazı çalışmalar grip ve pnömokok aşılarından sonra HIV RNA düzeylerinde geçici artış olduğunu gösterirken, bazılarında ise böyle bir artış gözlenmemiştir. Bu geçici artışın hastalığın ilerlemesini artırdığına ilişkin hiçbir kanıt yoktur. Çocuklarda yapılan bir çalışmada grip ya da DTP (difteri ve tetanoz toksoidleri ve boğmaca) aşılarından sonra HIV RNA düzeylerinde herhangi bir artış gözlenmemiştir, öte yandan bir diğer çalışmada grip aşısı verilen 16 çocuğun 5’inin viral yükünde geçici bir artış gözlenmiştir. Tüm rutin aşıların verildiği bebeklerde ve çocuklarda bu konu ile ilgili ek çalışmalar yapılması gerekmektedir.

Amerika Birleşik Devletleri’nde, HIV-ile enfekte hastalarda BCG kontrendikedir. Tüberküloz insidansının yüksek olduğu dünyanın diğer bölgelerinde, Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) asemptomatik olan HIV ile enfekte çocuklara BCG verilmesini önermektedir.

Rutin aşılamadan önce HIV-ile enfekte asemptomatik çocukların saptanması için rutin ya da geniş taramalar yapılması önerilmemektedir. HIV enfeksiyonunun klinik belirtilerini göstermeyen ya da HIV enfeksiyonu bakımından bilinen risk faktörlerini taşımayan çocuklar rutin çocukluk aşı takvimi önerilerine uygun olarak aşılanmalıdır.

HIV ile enfekte olan çocukların aşı antijenlerine yanıt verme olasılığı aşılama zamanındaki immünosupresyonun derecesi ile ilişkili olduğundan ve yetersiz olabileceğinden, bu çocuklar uygun aşılamadan sonra bile, yakın bir süre önce yapılan serolojik bir test yeterli antikor konsantrasyonu varlığını göstermediği sürece, bu çocuklar aşı ile önlenebilir hastalıklara duyarlı kabul edilmelidirler. Bu nedenle, bu hastalıklarla temas sonrasında, önerilen aşılar çocuğa  daha önce yapılmış olsa bile, pasif immonoprofilaksi ya da kemoprofilaksi uygulanması düşünülmelidir.

Aşı-tipi varisella zoster virusu sağlıklı kişilerden çok ender olarak bulaşır. Bu nedenle, HIV ile enfekte kişilerin hane halkı üyeleri canlı virus suçiçeği aşısı ile aşılanabilir. Döküntü gelişmemiş olan sağlıklı çocuklarda aşılamadan sonra herhangi bir önlem alınması gerekli değildir.

------------------------

* Amerikan Pediatri Akademisi Enfeksiyöz Hastalıklar Komitesi. Varisella aşısı güncellemesi. Pediatrics. 2000; 105:136-141.

-----------------------